هزینه های اداره و سرپا نگه داشتن ورزش روز به روز در حال افزایش است. افراد، باشگاه ها و حتی دولت ها فائق آمدن بر این هزینه ها را بسیار سخت می بینند و در نتیجه در تکاپوی پیدا کردن راه های دیگری برای تامین منابع این هزینه ها هستند. یکی از راه های اصلی در این خصوص اسپانسرشیپ می باشد. ورزش بدون اسپانسرشیپ از سوی صنایع و شرکت های تجاری قادر به ادامه فعالیت نیست. به همین دلیل امروزه ورزش بیش از اندازه ها وابسته به اسپانسر است.

 

اسپانسرشیپ
از سوی دیگر امروزه شرکت های تجاری و صاحبان صنایع مختلف دریافته اند که اسپانسرشیپ می تواند به منزله ی یک ابزار تبلیغاتی قدرتمند برای آنها عمل کند. در واقع یکی از مهمترین عناصری که باعث پیوند رویدادهای ورزشی و اقتصاد شده است، بحث اسپانسرشیپ ورزشی است که به عنوان یک روش تبلیغاتی برای شرکت های اسپانسر ایفای نقش می کند.
با توجه به اهمیت و نقش بالای اسپانسرشیپ در منابع درآمدی ورزش، باید اذعان داشت که در ورزش و فوتبال ایران این مساله هنوز تحقق نگرفته است که دلایل این امر نیاز به بررسی و تحقیق دارد.

نتایج برخی تحقیقات در این زمینه

  • برخی تحقیقات موانع ساختاری-مدیریتی موجود در بخش های مختلف در داخل ورزش فوتبال و در راس آن باشگاه ها را به عنوان یکی از موانع جذب اسپانسرها معرفی می کنند.
  • برخی پایین بودن سطح حرفه ای باشگاه ها را علت این امر می دانند.
  • عدم موفقیت باشگاه ها در سطوح بین المللی مانع ورود اسپانسرهای بین المللی در باشگاه های فوتبال ایران است.
  • عدم استفاده از اصول بازاریابی در فوتبال به خصوص در سطح باشگاه ها به عنوان یکی دیگر از چالش ها و موانع پیش روی جذب اسپانسرهاست که نتایج برخی تحقیقات بر آن صحه گذاشته اند.
  • وجود مشکلات رسانه های و حقوقی یکی دیگر از موانع جذب اسپانسر در فوتبال ایران است.
 
اسپانسر

۷ مانع اساسی در جذب اسپانسر در فوتبال ایران

عسگریان و آزادگان در سال ۹۱ تحقیقی جامع در مورد موانع اسپانسرینگ در فوتبال ایران انجام دادند. در این تحقیق ۷ عامل اصلی به عنوان موانع اصلی اسپانسرینگ در ایران شناخته شد که شامل:
  1. موانع ساختاری-مدیریتی
  2. عدم توفیق اسپانسرها در فرایند اسپانسرشیپ
  3. عدم استفاده از اصول بازاریابی
  4. سطح پایین حرفه ای فوتبال در ایران
  5. مشکلات حقوقی و رسانه ای
  6. فقدان جنبه های تکنیکی در باشگاه ها
  7. فقدان بسترهای جذب اسپانسرهای بین المللی
هر کدام از این ۷ عامل خود شامل زیر عامل هایی هستند که به آنها اشاره خواهد شد.

۱-موانع ساختاری-مدیریتی

  • دولتی بودن بیشتر شرکت های اقتصادی و تجاری کشور و عدم وجود رغبت برای تبلیغ
  • عدم وجود فضای رقابتی بین شرکت های اقتصادی کشور به دلیل ماهیت دولتی آنها
  • عدم ثبات مدیریت در باشگاه ها
  • عدم امکان حضور بانوان و خانواده ها در استادیوم ها
  • نبود مدیر متخصص در باشگاه ها
  • عدم میزبانی مسابقات آسیایی و بین المللی توسط فوتبال ایران
  • گرایش های سیاسی در مدیریت فوتبال کشور
مدیریت

۲-عدم توفیق اسپانسرها در فرایند اسپانسرشیپ

  • عدم توفیق اسپانسرها در جذب مشتری های جدید
  • عدم توفیق اسپانسرها در توسعه آگاهی مردم از کالا و خدمات شرکت
  • عدم توفیق اسپانسر در افزایش فروش کالا و خدمات
  • عدم توفیق اسپانسر در ایجاد تصویر مناسب در اذهان عمومی
  • عدم همخوانی هزینه و درآمد اسپانسر
  • عدم تدوین آیین نامه و فرم های قرارداد اسپانسرشیپ
مدیران باشگاه

۳-عدم استفاده از اصول بازاریابی

  • بهره گیری اندک و نامناسب از بازاریاب های متخصص ورزشی در باشگاه ها
  • عدم استفاده از متخصصان مدیریت در فوتبال و به خصوص در بخش بازاریابی
  • وجود روابط به جای ضوابط در باشگاه ها در فرایند انتخاب و عقد قرارداد با اسپانسرها
  • عدم اعتبار نشان ویژه یا برند باشگاه ها در سطح ملی و بین المللی
  • فعالیت بسیار ضعیف باشگاه ها در استفاده از اینترنت و عدم سرمایه گذاری آنها در ایجاد وب سایت های فناوری الکتریک در جهت تجارت الکترونیک
  • عدم شفافیت اطلاعات مالی و اقتصادی باشگاه ها

۴-سطح پایین حرفه ای فوتبال در ایران

  • کم تماشاگر بودن بسیاری از تیم های لیگ برتر
  • وجود قطب های محدود فوتبال در ایران
  • عدم آگاهی از اصول ارتباطی مناسب و برانگیزاننده در فوتبال کشور
  • عدم ارایه تقویم بازی ها و تغییر مداوم روز و ساعت بازی ها
  • پایین بودن هزینه های تبلیغات در رسانه های دیگر در مقایسه با اسپانسرشیپ
حامی مالی

۵-مشکلات حقوقی و رسانه ای

  • نداشتن اختیار بلیط فروشی در باشگاه ها و منحصر بودن آن به هیات های فوتبال
  • نبود شبکه های خصوصی در ایران
  • نبود آژانس های تخصصی بازاریابی ورزشی در فوتبال کشور
  • عدم آگاهی شرکت ها و صنایع از مزایای اسپانسرشیپ
  • نبود قانون کپی رایت در جامعه
  • کمیت و کیفیت نامطلوب پخش تلویزیونی مسابقات فوتبال لیگ برتر
  • نبود امنیت سرمایه گذاری در صنعت فوتبال ایران

۶-فقدان جنبه های تکنیکی در باشگاه ها

  • عدم توانایی باشگاه ها در جذب و نگهداری بازیکنان و مربیان سرشناس خارجی
  • شرایط نامناسب استادیوم ها برای تبلیغات اسپانسرها
  • عدم وفاداری هواداران باشگاه ها نسبت به اسپانسرهای تیم محبوبشان و محصولات آنها
  • نبود حق پخش تلویزیونی در فوتبال
  • سیستم دولتی فوتبال کشور

۷-فقدان بسترهای جذب اسپانسرهای بین المللی

  • وارد نشدن باشگاه ها به بورس
  • عدم توفیق باشگاه های ایرانی در مسابقات لیگ قهرمانان آسیا در سال های گذشته
  • عدم امکان حضور در بازار ایران برای بسیاری از شرکت های خارجی سرمایه گذار

 نتیجه گیری

  • فوتبال ما برای درآمدزایی و جذب اسپانسر نیاز به انجام اصلاحات دارد و این اصلاحات باید در حوزه ساختاری و مدیریتی باشد تا جذب اسپانسر تسهیل گردد. ابتدا می بایست ساختار باشگاه ها اصلاح و سپس مدیران و مدیریت فوتبال اصلاح شود.
  • تدوین قوانین و مشوق های حمایتی برای اسپانسر می تواند در جذب آنها موثر باشد.
  • حق پخش رسانه ای نیز کمک موثری برای جذب اسپانسر است که دولت باید در این زمینه ورود کند و تلویزیون را ملزم به حق پخش به باشگاه کند.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید